| |
De A15 corridor: Hoe krijgen we mensen en goederen optimaal en congestievrij over weg, rail en water?
Met de komst van de Tweede Maasvlakte dient zich een nieuw mobiliteitsprobleem aan rond de bereikbaarheid van de Rotterdamse haven. Over oplossingen wordt door diverse organisaties hard nagedacht.
Mijn constatering van afgelopen week is dat dit nog veel te veel monosectoraal gebeurt: verbeteringen per sector op de weg, het spoor en op het water; gescheiden voor goederen en reizigers. Maar je kunt ook denken in het mixen van de modaliteiten. Dat levert sneller resultaat, is goedkoper maar verlangt samenwerken tussen de modaliteiten. En dat kan stapsgewijs worden ingevoerd.
Afgelopen week bezocht ik twee evenementen waar de A15-corridor ter sprake kwam. Het Railforum jaarcongres met een workshop “samen slimmer benutten” met als onderwerp ‘goederen’ van de Maasvlakte naar achterland vv.
Het andere evenement was een presentatie van de tussenstand van het Transumo A15 project (een corridorstudie).
Bij het Railforumcongres was er natuurlijk alle aandacht voor de oplossingen die het spoor kan bieden. En dat is niet verkeerd. Want er blijkt veel te kunnen verbeteren waardoor de capaciteit van het spoor veel beter benut kan worden op de korte termijn. En laten we ook niet vergeten dat het spoor, of beter gezegd ‘de trein’, een zeer efficiënt vervoermiddel is en naar mijn idee ook zal blijven. Maar voor mijn opmerkingen, dat je ook oplossingen zou moeten zoeken in de samenwerking met de andere modaliteiten, vond ik geen gehoor. Men luisterde wel en ik heb ook wel nadenkende gezichten gezien, maar het leidde totaal niet tot reactie, laat staan tot bijval. Het ging over de trein en daarmee uit. En die moet een beladingsgraad van 85% hebben anders is rijden niet rendabel! Naar mijn idee kan dat alleen als je goed weet samen te werken. En in de concurrerende markt die er voor goederen is ontstaan kan dat, omdat álle sectoren er wel bij varen. Een gemeenschappelijk belang dus. Al gaat het alleen maar om het verlagen van de kosten.
Bij Transumo wordt zeker wel gekeken naar de verschillende modaliteiten. En er wordt ook terecht gekeken naar goederen- én reizigersverkeer. Want het gaat immers over capaciteit van de totale corridor en die wordt gebruikt door reizigers en goederen als het gaat om de weginfrastructuur.
Ook wordt het traditionele pad regelmatig verlaten.
En daarbij is er een uitermate handig middel gebouwd om naar de effecten op het resultaat te kijken van variaties van de vele aannames.
Maar wanneer gaan de partijen die het moeten gaan doen ook zo denken?
Of: wie heeft er eigenlijk belang bij het uitvoeren van projecten met extra risico’s. Bedrijven niet.
Ook de overheid niet is mijn mening!
Terwijl ‘meer van hetzelfde’ gaat ‘lijden’ tot verlies van concurrentiekracht van Nederland op internationaal vlak. En dus tot banenverlies in sector waar een substantieel deel van de werkende bevolking zijn brood verdient.
De gedachte die ik nog nergens gehoord heb is dat je ter plaatse in de haven zou kunnen besluiten hoe de goederen worden afgevoerd, afhankelijk van de capaciteit van de infrastructuur en de vervoersmiddelen die op dat moment beschikbaar zijn.
Voorbij Rotterdam kan dan eventueel nog ‘gecorrigeerd’ worden waardoor de goederen voor de optimale prijs/kosten op tijd op de plaats van bestemming komen met minimale congestie bij diverse ‘flessenhalzen’. Andersom, náár de haven kan dat natuurlijk ook. Deze aanpak noemen we dan ‘modaliteit mixen’.
Als ik dan begrijp dat er op dit moment nog totaal geen ‘paraplu-regie’ bestaat, zelfs niet per modaliteit dan moet er op korte termijn winst zijn te behalen, het beste stapsgewijs. De A15 Corridor is een uitgelezen kans om als Pilotproject te fungeren dat een voorbeeld kan zijn voor andere grootschalige projecten.
Op naar de toekomst; morgen beginnen.
|
|
Posted by: Joep Dickhaut, directeur Movinnio
|
2008-11-10 10:37:32
|
Permalink
|
-----
|
| |
